ମେଘ

——————————————

ଏ ମେଘ ସୁନ୍ଦରୀ ପରି ଯୌବନକୁ କରେ କଲବଲ

ଏ ମେଘ ଈଶ୍ୱରୀ ପରି ଜୀବନକୁ କରେ ମଖମଲ। (ଘୋଷା)

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧି ଉଭା ହୁଏ ସମୟ ନକହି

ଓଦା କରେ ଦେହ ମନ ଭିଜେଇ ଭିଜେଇ

ଏ ମେଘ ମିତଣି ପରି ନ ଛୁଇଁ ବି କରିପାରେ ଗେଲ।(୧)

ଏ ମେଘ ସୁନ୍ଦରୀ ପରି………

ନଈ ଠାରୁ ଆଣେ ସିଏ ଆପଣାର ଗୀତ

ଗଛ ଠାରୁ ଗହ ଗହ ସବୁଜ ସଙ୍ଗୀତ

ଏ ମେଘ ମୟୂରୀ ପରି ଛାତି ତଳେ ଜlଳେପ୍ରୀତି ଝୁଲ।(୨)

ଏ ମେଘ ସୁନ୍ଦରୀ ପରି………

କେବେ ସିଏ ଝିପି ଝିପି ଝପ ଝପ ପୁଣି ଝର ଝର

କେବେ କେବେ ଉଗ୍ର ପୁଣି କେବେ ସିଏ ପ୍ରେମରେ ବିଭୋର

ଏ ମେଘ ଅବୁଝା ଗୋଟେ ସକାଳର ଗପ ଆଉ ସଂଜର ଗଜଲ୍।(୩)

ଏ ମେଘ ସୁନ୍ଦରୀ ପରି……..

———-o————-

ପ୍ରସନ୍ନ କୁମାର ସ୍ୱାଇଁ କଟକ